06 Awakeri,Turangi,Upper Hutt & Blenheim

Awakeri,Turangi,Upper Hutt & Blenheim

Zo maar een rustplekje

Hele groepen dode bomen: droogte??

Vanochtend, 25^e feb, met veel wind, bewolkt en een enkel spatje regen vertrokken uit Gisborne. Eerst gauw boodschappen gedaan en via Highway 2 richting Opotiki.

Opotiki Beach

Op het eerste stuk waren het voornamelijk rechte wegen totdat... we in een scenic reserve kwamen. De weg volgde een rivier, die kronkelde tussen de bergen, het nam veel meer tijd in beslag dan we haden gedacht. Wel weer een route met prachtige doorkijkjes. Ook nu waren ze op diverse plekken aan de weg aan het werk, het komt regelmatig voor dat er stukken berg naar beneden schuiven, dan moet de weg daarna weer gerepareerd worden.
We wilden eerst naar Rotorua, maar dat was toch te ver om in 1 keer te doen. Nu zijn we gestopt bij de camping “Awakeri hot springs”. Een prachtige, schone camping met mooie bomen en de naam zegt het al, hot springs oftewel hete baden. Heet water, direct uit de grond vandaan en waarmee een heel zwembad is gevuld. Na het eten en tot het donker werd, heerlijk in het warme water, zo'n 37 graden, liggen weken.

Awakeri Hot Springs

Awakeri Camping

Ook het afwaswater (en douchewater) komt uit de bron en ruikt naar zwavel. Even afwassen en je ring is pikzwart. Het schijnt wel gezond te zijn, al die mineralen....Ton heeft die dag niet gedouchet, de lucht van het warme water uit de kraan vond hij niet echt fris!

Rare knobbels op de wortels vd boom..

Leken net oranje aardappels

De volgende ochtend, de 26^e dus, bijtijds vertrokken en aangezien we langs Rotorua reden, maar even aangegaan bij Maarten en Mere en een kop koffie gedaan. ‘t Was weer erg gezellig, maar we moesten snel weer door richting het zuiden. 

Lake Taupo

In Taupo boodschappen gedaan en langs het Taupo lake (zeer groot meer, 660 km2) gereden om vervolgens in Turangi op een camping te gaan staan.

En daar gaat weer een boom...
Verkeer wordt even stilgelegd voor
het kappen

Deze camping is bij het beroemde Tongariro National Parc. Een aardige camping, heerlijk rustig en het weer is nog heerlijk. Buiten gegeten, er kwamen alleen een soort onweersbeestjes die overal op gingen zitten en waar Nanneke de kriebels van kreeg. Door het droge weer zijn er gelukkig niet zoveel mozzies: muggen.

Tongariro vulkaan

Nog 2 Tongariro vulkanen

 HetTongariro National Parc bestaat uit 3 (redelijk) actieve vulkanen, die gelukkig alleen hier en daar wat stoom en de bekende rotte eieren lucht “loslaten”. Het park staat op de werelderfgoedlijst van Unesco.
Er zijn overal wandeltochten in de bergen, maar die gaan we niet doen. We gaan morgen richting Wellington!
Op de 27^e een grote afstand afgelegd, van Taurangi naar Upper Hutt, in de buurt van Wellington. Eerst langs de drie vulkanen, die prachtig waren

Heidelandschap, net de Veluwe

Militair oefenterrein

en daarna over de zogenaamde (vlakke) desert, een soort heideland met alleen lage begroeiing, heel apart. De heide bloeit en kleurt al prachtig paars (de herfst komt eraan!). Aan één kant van de weg is een gigantisch militair oefenterrein en je kon de tanks zien gaan. Ook een grote militaire basis en vliegveld. We hebben langs de kant van de weg geluncht en Ton heeft even een tukkie gedaan.

Heel erg diep...

Echt smalle een smalle weg!

Toen wilden we een camping zoeken en kwamen uit in Upper Hutt. Nanneke keek op de kaart en er was maar een weg naar toe (anders moest je zo ver “om”). Die snelle weg bleek achteraf nogal steil en smal, erg smal (was vooraf niet te zien op de kaart). Soms maar net breed genoeg voor de camper en dat voor 30 kilometer lang en dan was er ook nog een tegemoetkomend verkeer. En, o ja, nog vergeten te melden, naast de weg was een afgrond van op een gegeven moment zo'n 500 meter. Gelukkig allemaal niet goed te zien door de bomen, :-). Niet echt fijn om te rijden...

Kiwi Camping ground, Upper Hutt

Totaal relaxed paard....

Gelukkig maar 5 auto's tegen gekomen, ‘t was niet echt een drukke weg. Op de camping aangekomen vertelde Nanneke het de dame bij de receptie en haar droge commentaar was: “it is much better now, it was worse in the past!”. Gelukkig geen idee hoe het vroeger was want dit was al geen pretje......hihi.
Op de camping gelijk de boot naar het Zuidereiland geboekt voor donderdag de 28e om 13.30 uur. We zitten op de camping, een half uur van Wellington af, dus we kunnen het een beetje rustig aan doen. Eerst even naar Wellington stad een boodschap bij New World

New World display van wortels en paprika

  gedaan (wat een uitstalling van groenten en fruit!) en daarna naar de boot.
We gaan met Blue Bridge Ferries.  Daar bijna 2 uur gewacht voordat we dan eindelijk waren ingescheept en konden vertrekken.

Campertje op de boot

Er ging van alles aan boord en kennelijk ook een veewagen met schapen, dat ruikt pas smerig! Gelukkig kwam de lucht maar weinig naar "boven"...

Internetten op de boot

Op de boot is internet, dus mooi even tijd voor mail en verder schrijven aan het blog. 

Vertrek uit Wellington Bay

Uiteraard wel naar buiten als we de Sounds binnen varen. De sounds zijn eigenlijk een gigantisch binnenwater aan de noordkant van het Zuidereiland en heel spaarzaam bewoond. Een groot gedeelte is natuurgebied...

Ook op het Zuidereiland steeds meer kale heuvels, zelfs in de Sounds

Vanavond gaan we in Blenheim (een halfuurtje van Picton), bij een oud-collega van Ton, Bea en haar man Jean-Paul, op bezoek. Bea & Jean-Paul zijn een jaar of 8 geleden naar Nieuw Zeeland vertrokken en hebben de eerst jaren in Wellington gewerkt en gewoond.

Wijngaard achter het huis van Jean-Paul en Bea

Het bezoek was erg leuk; we kenden elkaar eigenlijk helemaal niet zo goed, maar het klikte goed. Ze wonen nog niet zo lang in hun huis in Blenheim, pas vanaf oktober 2012. Direct achter hun achtertuin ligt een wijngaard, in Marlborough wordt heel veel wijn verbouwd en is de beroemdste wijnregio van Nieuw Zeeland. Lekker lasagne gegeten, hun mooie huis gezien en video’s van een paar van hun Eclips (zonsverduisteringen) reizen bekeken. Jean-Paul en Ton wisselden nog wat films en ebooks uit, klikte ook goed! We mochten blijven slapen in de logeerkamer.

Jean-Paul, Bea, Nanneke & Ton op het nieuwe deck!

En dat was heerlijk luxe in zo'n lekker opgemaakt bed, lekker om een keer de camper “over te slaan”. Ook nog goede tips gehad over de stille wens van Nanneke om de Farewell Spit te bezoeken. De Farewell Spit ligt helemaal aan de noord-westelijke hoek op het zuider-eiland en is één groot vogelgebied (zoiets als de Wadden).  Maar daarover de volgende keer meer!

The Sounds: heel erg mooi om daar in te varen!