zondag 24 februari 2013

05 New Plymouth, Dannevirke & Gisborne




New Plymouth, Dannevirke & Gisborne
Nadat we door Hamilton waren getrokken kregen we van onze Cruse een prachtige rit langs de kust voorgeschoteld. ’t Campertje hield zich goed, we krijgen steeds meer respect voor het ding. Want we hadden er helemaal niet op gelet bij het meekrijgen van het ding maar omdat we op een gegeven moment de kilometerstand een beetje wilden bijhouden zagen we ineens dat campertje al meer dan 10 keer de aarde heeft rondgereden: ruim 472500 km staat er op de teller!
Mount Egmont/Taranaki, vanaf camping
Zomaar een plantje in een park
Enfin, vlak voordat we New Plymouth binnenreden vonden we eindelijk een rustplek met wat schaduw. Campertje neergezet en heerlijk een bak koffie gedronken mét onvervalste AH speculaasjes erbij! Daarna door naar de Top 10 camping, bleek midden in een woonwijk te liggen. Werkelijk een prachtige camping, ruime plaats en geweldig sanitair! Een duidelijk 4 sterren camping dus, zo mooi nog niet eerder meegemaakt. En de prijs was zeer redelijk, zeker als je de gribus ziet (ja, die heb je hier ook) waar je soms maar $5 minder voor betaalt. Snel wat gegeten en toen redelijk vroeg naar bedje toe.
Nanneke bij de doktersassistente
Soort vlinderstruik in de duinen
We besloten de volgende dag om een extra dag te blijven zodat Nanneke naar een dokter kon. Ze heeft, eigenlijk al vanaf we uit Nederland weggingen, last van een hardnekkige hoest. De hoestdrank en pastilles die we in Te Aroha haden gehaald hielpen niet veel, nu kwam er ook (weer) keelpijn bij.
Via de campingreceptie het adres van een dokter gekregen die zonder afspraak werkte en die tot ’s avonds half 7 open bleef. We waren er rond lunchtijd en  voor Nanneke begon het lange wachten, Ton ging in het centrum rondwandelen. Nog even langs het museum “Puke Ariki” en stuurde om half 3 maar eens een sms-je: ben je onderhand al aan de beurt? Nanneke antwoordde dat ze de eerstvolgende was dus ging Ton maar weer terug richting de praktijk.
Huisbeschildering New Plymouth
Paalzitten voor gevorderden

Die eerdere patient was er blijkbaar ernstig aan toe want pas rond een uur of 3 werd ze eindelijk door de dokter geroepen.  Het bleek een forse keelontsteking te zijn (wat Nanneke al dacht) en ze is nu aan de antibiotica. Daarna vlug iets te knagen gehaald en toen weer terug naar de camping. Vervolgens een heerlijke wandeling langs het strand gemaakt (met zwart zand!), mooie kust en goede vergezichten. Op de terugweg besloten om maar een pizzaatje mee te nemen, want om goed 18:00 waren bijna eetgelegenheden waren dicht! De pizza was goed te eten en als toetje hadden we “ Original Little Dutch Pancakes” erbij genomen (jawel, zo te koop bij Domino’s!). En hoewel we er niet veel van hadden verwacht bleken die poffertjes onverwacht goed te zijn. Smullen dus.
Prachtig zonlicht op bomenrij
Zonsondergang New Plymouth
Na het eten ging Ton nog even klein stukje op de camping lopen, zag tot zijn genoegen dat er een prachtige zonsondergang zat aan te komen en dus in ferme wandelpas terug naar de kust. Precies op tijd daar om de nodige fotootjes kunnen maken. En hij was niet de enige met dat idee, er stonden zeker een stuk of 5 mensen te knippen! En toen bedacht hij zich dat Nanneke niet eens wist waar hij uithing, dus snel maar even een sms-je vanaf het strand gestuurd. Zij had het echter al begrepen toen ze de oranje gloed over de camping zag komen. Bij de koffie besloten we om niet nog een derde nacht te blijven, het centrum van New Plymouth is niet erg veranderd sinds ons vorige bezoek.
De volgende ochtend om een uur of 10 gaan rijden richting Wanganui met als uiteindelijke doel Dannevirke, een goeie 300 km naar het oosten. Nog wat mooie foto’s van Mount Egmont of Taranaki kunnen nemen (zie ook: http://en.wikipedia.org/wiki/Mount_Taranaki)
Mount Egmont of Taranaki




Zwart zand
Waka, Patea
en toen snel verder (snelheid is overigens een relatief begrip met dit campertje, bergaf en wind mee haalden we op een gegeven moment wel 110 km/u, hihihi). In Patea gestopt omdat er een mooie Waka tentoongesteld stond, gelijk ook even het museum bezocht. Daar begrepen we dat het in het verleden een redelijk welvarend dorp was totdat de vleesfabriek dichtging en er 800 man op straat kwamen te staan. 
Het verval in Patea
Prachtige kustlijn
De armoede en het verval van het dorp was duidelijk zichtbaar. Nog een kop koffie gedronken en toen besloten toch maar even naar het strand van Patea te gaan. Erg blij dat we dat gedaan hebben want weer een geweldige mooie kust en prachtig (zwart) zandstrand kunnen zien.
 Nanneke gings zelfs helemaal naar beneden en vond daar een wat luie zeerob!
Zeerob



Dannevirke Information Centre
Toen weer aangereden naarWanganui. Daar kort gestopt voor een burger en toen weer door. Via Palmerston North kwamen we rond een uur of 4 aan in Dannevirke, een door Noord Europeanen (vooral Denen) in 1872 gesticht dorp (zie ook: http://en.wikipedia.org/wiki/Dannevirke). Een Dannevirke schijnt een langerekte verdedigingslinie/fort uit de Vikingentijd in Denemarken te zijn, zie je een beetje terug aan de best wel lange (en enige) winkelstraat.
Mainstreet Dannevirke
 Aan de rand van het centrum de enige camping opgezocht, die behoorlijk verscholen lag in een valleiachtig bos. We besloten om hier ook een extra dagje te blijven, we zijn immers met vakantie! Het is een erg stille camping, je hoort alleen het getjilp van een grote voliere die verderop in het bos staat. 
Parelhoenders
Daarnaast zwerft er een 20-tal parelhoenders op het campingterrein rond. Als die een kampeerder menen te zien waarvan ze denken dat die wat eetbaars voor ze heeft, dan rennen ze er allemaal op af. Gelukkig hadden we nog wat volkoren brood....
Moeders mooiste
Op vrijdag even naar het dorp geweest, valt niet echt tegen v.w.b. de winkels. Best wel veel verschillende soorten zaken, waaronder een grote Warehouse (combinatie van Action-Schoenenreus-Albert Heyn en Hema). Morgen hebben ze hier een “Scandinavian Day”, met om 10 uur de grote parade in de doorgaande weg! Daar gaan we wel even naar kijken, we hebben geen idee wat ons te wachten staat!
Later verder dus!




2 jaar terug! nog een hele grote boom
Straatmuzikanten
Kustweg Napier
Ondertussen weten we nog niets, toen we rond 10:15 een beetje op de Mainstreet rondreden zagen we overal nog mensen (soms in een uniform van een drumband of zo) druk rondrennen. Kenmerk van een parade is echter dat ze vaak, in gelijk tempo, dezelfde kant opgaan. Daar bleek hier echter niets van en omdat we niet echt zin hadden om te wachten zijn we maar voort gegaan. Op naar Napier! Daar kwamen we, na een betrekkelijk saaie rit (ja we raken verwend), rond 12:00 aan. Vanaf de grote parkeerplaats van de Countdown via de winkelstraat naar de kustweg gelopen, Nanneke via een kralenwinkel en Ton door de hoofdstraat. Het was er beredruk, er was er een cruiseschip in de haven hoorden we later.
Winkelstraat Napier
Oude Vauxhall, mooie neus!
Daarna boodschappen gedaan en toen verder richting Morere Hot Springs, een heerlijk rustige camping waar we goeie herinneringen aan hadden en waar we een paar dagen wilden blijven. Bij aankomst bleek echter dat alle powered sites defect waren, dus toen maar besloten om door te rijden naar een (Top 10) camping in Gisborne en waar we rond een uur of 6 aankwamen. 
Lijkt net een ijsberg in het juiste zonlicht
Boomstammenschip
Het was er behoorlijk druk maar zeker niet lawaaierig. De camping ligt niet direct aan het strand maar naast de haven, daar wordt een behoorlijk vrachtschip geladen met boomstammen. Gezien de tijd die het al duurt gaan er behoorlijk veel stammetjes in. Mooi geluid als zo’n vracht stammen in het schip ergens tegen aan komt.

New York is dichterbij dan Londen

Totempaal uit Canada
Vandaag heeft Nanneke druk gehad met de was, waait behoorlijk dus flink wat “droger” dollars uitgespaard door het buiten hangen. Voor de rest een beetje rustig aan gedaan, ’s middags even door Gisborne centrum gelopen. Waren niet veel winkels open maar toch nog wat teenslippers kunnen scoren. 
We wilden Fish ’n Chips halen, maar om half 8 ’s avonds kun je op zondag kennelijk niet meer terecht in de snackbar.
Zonondergang Gisborne
 Toen maar de kliekjes klaar gemaakt en opgegeten.

En als toegift (zo'n 10 minuten na zonsondergang), het kleuren van de wolken...
Morgen rijden we via Tauranga door naar Rotorua, een nachtje op de camping staan en dan langzaam afzakken naar het Zuidereiland! 

maandag 18 februari 2013

04 Orere Point, Thames & Te Aroha



NZ 2013- 4 Orere Point, Thames & Te Aroha
Na een voorspoedige rit van zo’n 3 uur kwamen we ruim voor 12:00 (ons streeftijdstip) aan in Mangere en vervolgens door naar het camperverhuurbedrijf adventurevans.co.nz.
Het campertje
We werden geholpen door een Indiër met een vlotte verkoopbabbel, die eerst door de nodige papierwinkel heen moest. Terwijl we bezig waren kwam er een Fiat 2-Berth (Berth = aantal personen) aangereden, dat moest de onze zijn. En toen kwam de aap uit de mouw: we kregen een upgrade naar een 3-Berth Toyota aangeboden omdat “onze” Fiat net pas van het Zuidereiland was overgekomen! En het mooiste volgens hem was: het kostte ons niets extra, integendeel, we kregen hem voor goed NZ$ 700 goedkoper (omdat hij al iets bejaarder was). Dus wij denken: da’s toch een goeie 450 euro waar we nog een hoop leuke dingen mee kunnen doen. Dus eerst maar eens de Toyota bekeken, hij had alles aan boord, zelfs een kachel en airco in de leefruimte. Daarbij konden we die 3e slaapplaats goed gebruiken voor de opslag van tas en koffers, in de 2-Berth waren die altijd een grote sta-in-de-weg. Toen nog even naar de Fiat gekeken, die echter op de hefbrug stond. En nee, hij was echt niet stuk zei de Indiër ....
Zo maar een kever...
Uiteindelijk besloten we om de Toyota maar te nemen. Wij de koffers snel ingeladen want we moesten de huurauto nog terug brengen. 
Klokslag 13:00 stapten we daar binnen en na 5 minuten hadden we de zaak afgewerkt. ”Oh, deed de airco het niet. Wat raar want net gemaakt”, we hebben er verder geen punt(je) van gemaakt. De auto heeft verder goed gereden!

Flora op Orere Point dorp
Wij gingen vervolgens eerst op weg om een hapje te eten, kozen dit keer gezond dus op naar de Subway. Daarna de eerste boodschappen gehaald bij Sav’n Pac en toen op weg naar Orere Point. Onderweg nog wat last met de Cruzer (een soort TomTom), hij wilde niet op de ruit vastgeklikt blijven. Elke keer remmen en dan vloog hij weer door de cabine. Uiteindelijk hem maar zolang op de zonneklep bevestigd. Uiteindelijk kwamen we zowaar in de buurt van Orere Point, alleen via de toeristische route zeg maar. ‘t Campertje is niet echt een berggeit dus zo nu en dan maar even langs de kant gegaan om de ontstane file te laten oplossen, hihihi.
Linksonder heeft het hoogste woord
Geen lucifers........
Om goed half 6 zat de reis er op en konden we eens kijken hoe het interieur beviel. Nanneke ging zoals gewoonlijk de kastjes inruimen, Ton ging de camping wat verkennen en nog wat koffiemelk halen. Bij terugkomst eerst een kwartier gezocht hoe de airco nu eigenlijk aanging in de leefruimte, blijkt er nog een soort hoofdschakelaar in één van de kastjes te zitten (waar het instructieboek niets over had verteld). Wil Nanneke aan het koken beginnen, blijken we het meest essentiele niet te hebben gekocht: lucifers. Dus maar in de campingkeuken gekookt, ging ook prima.
Strand Orere Point
Prachtige zaden en bloemen
De volgende dag onze Valentijn kadootjes uitgewisseld en toen aan het “werk”. Nanneke heeft een aantal wassen gedraaid, gedroog en gestreken en Ton zorgde ervoor dat de 2 afleveringen van het blog werden bijgewerkt en van foto’s voorzien. Klein probleempje daarbij was nog dat we helaas geen bereik hadden met onze Vodafone modem, dus voor $5 een dag toegang gekocht bij een landelijke camping WIFI keten met wél bereik. En in die dag mochten we naar hartenlust wel 100 GB downloaden als we dat wilden, jaja. Gelukkig aan het eind van de dag 2 afleveringen tegelijk op ons blog kunnen zetten en we hadden nog tijd over (op de kaart) om even met Marcel & Sjaak te babbelen op Skype!
Door erosie omlaag gekomen bomen
Die kant op!
De volgende dag besloten om nóg maar een dag te blijven en het erg rustig aan gedaan. Op ons gemak gedoucht en ontbeten. Daarna wat gelezen en een beetje op de camping en langs de rivier rondgedwaald. Rivier ligt een beetje in de diepte t.o.v. de camping, zeer helder water maar best wel koud. Na de lunch naar het strand getrokken, een behoorlijk stuk gelopen en zelfs nog even gezwommen. Wat watertemperatuur betreft: er gaat echt niets boven Curacao!
Dak supermarkt, Thames. Meeuwen uitkijk
De volgende ochtend om een uur of 10 vertrokken naar Thames, een goeie 60 km naar het zuiden en het begin van Coromandel Peninsula. Daar boodschappen gedaan en gelijk wat voor lunch genuttigd bij de Mac. Toen besloten om de plannen om de Coromandel op te gaan, te laten voor wat ze waren en dwars over te steken naar de Westkust (via Hamilton). Dat hebben we in 2005 ook gedaan, alleen toen hadden we veel minder tijd. Omdat we maar “rustig” campertje hebben, zouden  we het in 2 stukken moeten doen. We gaan eerst naar Te Aroha, als het een leuke camping is dan blijven daar een dag hangen en gaan dan dinsdag verder naar New Plymouth.
Te Aroha Camping
Zo gezegd, zo gedaan en na een mooie tocht kwamen we in Te Aroha aan. Leuk plaatsje, heeft wat goudzoekers historie maar ook bekend van de helende heetwater baden. Stadje ligt aan de voet van een 960 meter hoge, vrij steile berg die het vlakke land behoorlijk domineert. Erg mooi gezicht, kun je bijna niet in een klein fotootje “pakken”.
In de camper
Te Aroha Museum
Downtown Te Aroha
Fijn zo'n lantaarnpaal door je balkon
Zelfs een eigen (paarden)racebaan
Camping is erg leuk en rustig. Doen veel voor kinderen zo te zien (boomhutten, kabelbaan en meer van die stoere dingen) maar wordt nu voornamelijk bewoond door mensen die in de buurt werken en zelf nog geen huis hebben (gevonden). Op de 2e avond zagen we dat er  iets meer campers waren “aangemeerd”. Ondertussen raken we steeds meer onder de indruk van het campertje, alles is aan boord en eigenlijk is er alleen maar 1 ding vervelend: de brede tafel in de leefruimte. Als die wat minder breed was dan konden we iets makkelijker aanschuiven. We zouden natuurlijk ook aan de lijn kunnen, hihihi.
Afijn, vanmiddag zijn we naar het dorp gewandeld, een goeie 4 km van de camping. Daar een beetje rondgelopen, bij het museum gekeken en een ijsje gegeten. Daarna weer terug, op zich goed te doen maar niet echt een fijne route om te lopen.
Morgen gaan we dus door naar New Plymouth maar dat komt in de volgende aflevering!
===============================================================










vrijdag 15 februari 2013

03 - Rotorua


NZ 2013- 3 Rotorua
Precies om tien uur in de auto en op weg naar Rotorua. Eerst via snelweg en na verloop van tijd houdt die op en zijn er 2-baans wegen. Het was heerlijk weer en in een dorpje gestopt voor brunch. In de middag aangekomen in Rotorua en het was fantastisch om Maarten en Mere weer te zien.

N.b. Maarten is bijna 2 jaar geleden lelijk gevallen en brak daarbij zijn rug. Door allerlei missers in het ziekenhuis kreeg hij pijnstillers die slecht voor hem bleken en hem uiteindelijk een herseninfarct bezorgden. En 't was maar goed dat Mere (zelf zwaar longpatient met 24x7 zuurstof) voor hem vocht en zelfs voor hem zorgde in het ziekenhuis. 

Na uren gekletst te hebben (met vooral Mere),was het tijd om wat te eten. Na toastjes met allerlei lekkere dingen had Mere een heerlijke chicken roast met black beans en verassend lekkere kumi kumi (kamo kamo in Maori en is een soort witte pompoen) voor ons gemaakt.  Ondanks dat we die dag niet veel hadden gedaan waren we toch erg moe en zijn redelijk vroeg gaan slapen.
National NZ symbol





De volgende dag zijn we op pad gegaan naar Lake Tarawera. 
Eerst even in downtown Rotorua en ook voor Ton’s telefoon een prepaid simcard gehaald (kan die ook weer aan de Wordfeud!). Daarna op weg naar de meren. 
Eerst naar Blue Lake met een geweldig uitzicht, daarna naar Green Lake (iets minder en omdat het private owned is, ook niet echt toegankelijk).
Links "Green Lake", rechts het "Blue Lake"
 Koffie gedronken bij “The Burried Village”, zie ook : http://www.buriedvillage.co.nz/
Burried Village
Omdat het beste wel een prijzige aangelegendheid was (voor ons beiden NZ$ 65, ongeveer 45 euro) en we maar heel kort tijd hadden, besloten we door te rijden naar Lake Tarawera. Ook hier weer geweldige uitzichten, wat is het toch een prachtig land!

Op de weg terug nog even langs de Red Woods geweest en wat foto’s van Maarten’s beelden gemaakt
"Walk in the Redwoods", Whakarewarewa Forest
Nanneke heeft eventjes geprobeerd haar ogen dicht te doen terwijl Ton zich vermaakte met foto’s maken in het bos.  
Ohinemutu, overal damp
In het centrum van Rotorua  nog gestopt in Ohinemutu, een Maori dorp midden in Rotorua stad en direct aan het Rotorua Lake gelegen. 
Ohinemutu, naar eigen haventje
Ook een dorp waar veel seismische aktiviteit plaatsvindt, er werd dus op kokende watergaten (en gewoon in de open lucht) gekookt, overal zag je wel stoom kringelen.
Ohinemutu, de Marae

Ohinemutu, soort waka (ceremoniele boot
of kano)
 Daarna eten gehaald bij de Koreaan, op ons verzoek kwamen Mere’s zus Jill en 3 van haar kinderen langs om mee te eten en brachten wat lekkers mee, wij doneerden dus de Korean Kai zeg maar.. 
Ohinemutu, overal stoom
‘t Was heel erg gezellig en snel om. Omdat Mere nog wat werk te doen had aan haar boek zijn we vroeg “op ons zelf gegaan”. Konden we het blog bijwerken en de foto’s backuppen. Shit, kaartje leest niet meer uit en alle foto’s verdwenen van vandaag. En ze bleven weg, ondanks alle pogingen om ze te redden.

Dus op onze derde dag in Rotorua zijn we begonnen met de tour van gisteren maar heel snel over te doen en alleen maar even de foto’s maken.
Lake Tarawera, vanaf het monument
Lake Tarawera,
Pouwairua (monument) van
Tuhourangi (een
overleden leider)
Detail vanTarawera
monument 
Wai-O-Tapu, Thermal Wonderland
 Kostte ons een kleine 2 uur en toen hadden we het zo’n beetje gehad (foto’s van het avondeten met Jill en familie zijn weg en blijven weg helaas). Daarna op weg naar Wai-O-Tapu, Thermal Wonderland. Helaas waren we hier eigenlijk ook te laat om alles te kunnen zien dus hebben we alleen koffie gedronken en een paar souvenirs in de giftshop gekocht. Toen nog snel even langs de Mudpools geweest (met een klein beetje regen) en daarna terug naar Rotorua (met een heleboel regen).
Wai-O-Tapu, kokende en pruttelende Mudpools
We zouden om een uur of 3 bij Edith Tissink zijn, en klokslag 3 uur reden we haar erf op. Gezellig oude herinneringen opgehaald, ook haar zus Rosita kwam nog langs met haar man. Daarna een heerlijk diner gehad: Lamb Roast met  ovenaardappelen (gewoon en zoete) en gewone pumpkin en broccoli, bloemkool en boontjes. Afgemaakt met “Engelse gravy” en kaassaus. Een echt heerlijke maaltijd, complimenten aan Edith! Daarna de dames nog gezamenlijk op, de iets te krappe, bank, hilarious!
Edith kan er ook nog wel bij, Nanneke houdt
 het nog net droog...
Staatsiepotret dames Tissink (& Hartenberg)
En toen zat het er zowat weer op in Rotorua, bij Mere en Maarten nog wat gedronken en nagepraat.
Gelijk een afspraak gemaakt voor 10 maart, een family get-to-gether van de Tissinks & Marshall’s. Hebben we weer iets om naaruit te kijken!
Pohutukawa tree

De volgende ochtend om goed half 9 op weg terug naar Auckland om de camper op te halen. Dat avontuur komt in de volgende aflevering....